Ferrari’ye dönüşen kan
Patronların garajlarında yatan lüks arabaların vidası kadar etmeyen bir hayatı hak ediyor muyuz?
Biz öldükçe onların serveti büyüyor.
HABAŞ’ın 2025 yılı net satışı 145 milyar TL. Satıştan çalışan harcamalarına düşen pay ise sadece 3,4 milyar TL; yani %2. Şirketin devletten aldığı teşvik sadece geçen yıl 18,2 milyar TL idi.
Fabrikada gerçekleşen patlamanın sorumlusu olarak gösterilen “yüksekten düşen parça” oksijen borusunu kırabildiğine, bunun da metanla birleşmesi sonucunda 17 kişinin canına mal olan depremvari bir patlama oluşturduğuna göre; patron teşvikleri doğrudan fona yatırmış demektir. İş güvenliği için harcanması gereken kaynaklar patrona rant olarak dönmüş. Patrona servet yaratan, paylarına ancak %2 düşen işçiler; kanları ve canlarıyla garajda bekleyen lüks arabalara dönüşmüşler.
Patron Mehmet Rüştü Başaran (MRB), 1 milyar dolarlık servetiyle Türkiye’nin en zengin 35. kişisi. İstanbul’un canına okuyan, ormanları kurutan Ağaoğlu gibi lüks araba merakıyla biliniyor:
“Nicelik olarak Vural Ak’ın garajı öne çıksa da nitelik olarak Başaran, Türkiye’nin en prestijli otomobil koleksiyonuna sahiptir. Bu kadar özel ve muhteşem aracı bir arada ancak Brunei Sultanı’nın ve Arap krallarının koleksiyonlarında görebilirsiniz. En son da Avrupa’da 1,7 milyon avroluk bir fiyat etiketi olan Ferrari Monza SP2’yi koleksiyonuna eklemiştir.”
Başaran, 2025’te işçilerin ücretlerini %33 düşürerek 4,7 milyar lira kazanç sağlamıştı. Patronların garajlarında yatan lüks arabaların vidası kadar etmeyen bir hayatı hak ediyor muyuz?
Fon vurguncusu Fatma Betül Sayan Kaya’nın (FBSK) Tekirdağ’da 237 bin metrekare arazisi varmış. Üniversitede okurken İBB bursuna muhtaç haldeki bir kişinin bu serveti elde etmesi nasıl mümkün olabilir? FBSK, Tera ve Pusula’nın şişirdiği Özata hisselerine Nisan 2026’da 63,4 milyon lira yatırdı; her ne hikmetse fon çöküşü başlamadan birkaç gün önce 1,34 milyar lira çekerek “yarabbi şükür” dedi. Eşinin de 99,7 milyon lirası 826 milyona çıkmıştı. İki yetenekli insan, paralarını 6 ayda 13,2 katına çıkarmayı başarmışlardı.
O esnada liberal demokrat Merkez Bankası Başkan Yardımcısı Cevdet Akçay, emekliye ayrıldığını açıkladığı bir toplantıda —asgari ücretin açlık sınırının altında açıklanmasının üzerinden daha birkaç ay geçmişken— “Asgari ücreti yüksek bir yere çekeyim, en azından işçi kurtulsun demek dünyanın en kötü fikri” demecini patlatmıştı. Allah’tan ekonomi bürokrasisi asgari ücreti yükseltmek gibi korkunç bir fikre yüz vermemişti de başımız göğe ermişti! “Bütün mesele fiyatlama davranışı. Siz beklentiyi doğru yönetebilirseniz o zaman her şey sizin istediğiniz gibi gidecek.” Asgari ücretin açlık sınırının üzerine çıkmasını bir erken seçim işareti sayacak kadar bilinçleri bulandırmayı ve beklentileri yönetmeyi başardığı için Akçay ve onun gibileri ne kadar kutlasak az!
Her şey patronların, yağmacıların, foncuların istediği gibi gitsin diye mi bu düzen?
Dün Aliağa’daki Habaş’ta 17 işçi öldü. “Potayı indiren vinç doğal gaz borusuna çarptı.” Patron, cinayetin yükünü kimin sırtına yıkacağının hesabında. Üstelik işçileri bugün de çalışmaya davet etti. İşçiler, patlamada paramparça olan arkadaşlarının ceset parçalarını topladıktan sonra et ve kan kokusu içinde çalışmaya devam edecekler; kazanlar soğur, patronun kârları azalırsa ülke ekonomisi ve Ferrari bilançoları zarar görür diye…
Böyle bir hikâyeyi Gamze Arslan bile tasavvur edemezdi. Patlamada kardeşini kaybeden bir işçi yakını, yaşananlara isyan ederek fabrika önünde kendisini yaktı.
“Ey iman edenler! Ahbârın ve ruhbânın birçoğu insanların mallarını haksızlıkla yerler ve Allah yolundan alıkoyarlar. Altın ve gümüşü kenz edip (istifleyip) de onları Allah yolunda harcamayanlara elem dolu bir azabı müjdele!” (Tevbe, 34)
Muaviye ve onun servet sahibi yaptığı yandaşları; “ahbâr ve ruhbân” ifadesine dayanarak servet birikimine dair eleştirinin yalnızca Hristiyan ve Yahudileri kapsadığını, Müslümanları ilgilendirmediğini iddia ediyorlardı. İlk Müslümanlardan Ebû Zerr el-Gıfârî’ye göreyse Allah’ın servet yığmaya getirdiği yasak ve tehdit herkes içindi. Müslüman olmak kimseye sınırsız mal biriktirme hakkı tanımazdı. Gıfârî, savundukları yüzünden Rebeze Çölü’ne ölüme gönderildi.
Muaviye ve Ebû Zerr arasındaki kavga sürüyor. Bu yağma ve katliam düzenini dönüştürecek öfke büyüdükçe büyüyor.